informacje o jason voorhees

Jason ma dość odrażającą i zniekształconą twarz to wina lekarzy przy jego porodzie, jason ma maske hokejową  aby ukrywać swa twarz, ma szary podkoszylek oczywiscie z dziurami starą podartą kurtke ciemno brązowe spodnie i czarne glany.Oczywiście Json nie moze sie rostać ze swoją ukochaną maczetą.

Początki Jasona

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego stulecia wieloletni asystent Wesa Cravena, Sean S. Cunningham, dostał zezwolenie od wytwórni Paramount Pictures na zrealizowanie swojego debiutanckiego poważnego projektu. Był to niskobudżetowy dreszczowiec Piątek, trzynastego – młodzieżowy slasher jakich wiele, z jedną prawdziwą gwiazdą – Betsy Palmer – w roli szaleńczej pani Voorhees i grupą aktorów-debiutantów, obsadzonych w rolach nieszczęsnych studentów, ofiar wspomnianej psychopatki. Cunningham, podobnie jak reszta ekipy współtworzącej film, nawet nie spodziewał się, że zrealizowany za grosze horror przyniesie mu przytłaczające dochody i stanie się jedną z legend kina grozy. Oczywiste stało się, że powstanie sequel Piątku, trzynastego, jednak zanim miało do tego dojść, realizatorzy musieli obmyśleć skuteczny plan kontynuowania serii. A nie było to wcale łatwe, ponieważ główna negatywna bohaterka pierwszej części została w ostatnich minutach obrazu zdekapitowana. Charakteryzator Tom Savini, genialny kreator efektów do Nocy żywych trupów (1968), nadzieję pokładał w ujawniającym się podczas zawiązania akcji filmu Jasonie, synu szalonej pani Voorhees, będącym elementem halucynacji jedynej pozostałej przy życiu bohaterki produkcji. Jason był przyczyną, dla której Pamela Voorhees mordowała niewinnych nastolatków. Utonął bowiem w miejscowym jeziorze Crystal Lake w roku 1957 przez nieuwagę swoich młodocianych opiekunów, sprawujących władzę w tutejszym obozie kempingowym. W kilku ostatnich momentach filmu jedenastoletni Jason wyskakuje z wody i wciąga ocalałą dziewczynę do wody. Scena wywołała na Savinim takie wrażenie, że zdecydował doradzić zagubionym realizatorom filmu przywrócenie Jasona w kolejnej części cyklu. Pomysł przypadł do gustu nie tylko Seanowi Cunninghamowi i scenarzyście Victorowi Millerowi, ale również Ronowi Kurzowi, który niedługo później został autorem scenariusza do części drugiej.

Narodziny legendy Jasona

Przed Kurzem stało nie lada wyzwanie. Piątek, trzynastego spotkał się bowiem z pozytywnym przyjęciem krytyki oraz ogromnym entuzjazmem fanów horroru – Ron musiał więc stworzyć film równie kuriozalny, jak pierwowzór. Kurz postawił przed sobą postać Jasona Voorheesa – chłopca, który rzekomo utonął w Crystal Lake przed dwudziestoma laty. Kurz wysnuł całkiem intratną i nie mniej przerażającą historię Jasona. W zamyśle scenarzysty Jason przeżył niefortunny wypadek nad jeziorem, a schronienie odnalazł w leśnych gęstwinach, budując swój dom w sercu lasu. Co gorsza, był świadkiem śmierci matki i teraz jego zadaniem jest pomszczenie jej zgonu. Tak więc w Piątku, trzynastego II życie traci sprawczyni całego zamieszania z części poprzedniej – Alice Hardy, oraz grupa nastoletniej młodzieży, mającej przygotowywać się w zacisznych rejonach Crystal Lake do opieki nad dziećmi takimi jak Jason dwie dekady wstecz. Ron Kurz przedstawił Jasona jako postawnego, bezlitosnego mężczyznę, mordującego z potworną precyzją i lojalnego postawionej zasadzie – zabijać wszystkich, wszędzie i zawsze – za śmierć matki. W ostatnich minutach filmu Jason pojawia się nawet w scenie bez maski (wcześniej nosił worek, zawiązany wokół szyi) – jest (podobnie jak kreowany przez Ari'ego Lehrmana jedenastoletni Jason z części pierwszej) mongoloidem o zdeformowanej czaszce.

Pojawienie się znaku firmowego

W 1982 roku do Rona Kurza dołączył stary znajomy, Victor Miller, oraz zupełnie nowy członek ekipy – Martin Kitrosser (następnie odpowiedzialny za scenariusz Piątku, trzynastego V: Nowego początku). W trójkę mężczyźni napisali scenariusz do filmu, którego akcja działa się zaledwie dzień po wydarzeniach przedstawionych w części drugiej. Fizycznie Jason właściwie się nie zmienił, wciąż pozostając barczystym, diabelnie silnym mężczyzną (to w tej części jednej ze swoich ofiar miażdży głowę gołymi rękami). Zyskał za to swój dziś, zdawałoby się, nieodłączny atrybut: maskę hokejową (zabrał ją Shelly'emu, jednej ze swych nieszczęsnych ofiar). Dziś maska hokejowa Jasona jest uznawana za jego typową cechę zewnętrzną, przypisywany jest jej charakter kultowy.

Cechy nadprzyrodzone